اعتصاب غذای مجاهدین_ علیرضا یعقوبی

 

1454844_289444797847504_1022904382_n

همزمان با قتل عام ۵۲ تن از اعضای سازمان مجاهدین خلق ایران در شهر اشرف و به گروگان گرفته شدن ۷ تن دیگر از آنها توسط نیروهای تحت امر مالکی، اعتصاب غذای مجاهدین مستقر در لیبرتی و هواداران مجاهدین در شهرهای لندن، برلین، ژنو و تورنتو آغاز شد که تا کنون ۷۷ روز از آن گذشته است. این اعتصاب غذا در اعتراض به جنایات ضدبشری مالکی و نیروهای تحت امر او در خدمت به رژیم ولایت فقیه در تهران با هدف آزادی فوری ۷ گروگان اشرفی و حفاظت از مجاهدین مستقر در لیبرتی توسط کلاه آبی های ملل متحد تا انتقال آنها به کشور یا کشورهای ثالث صورت گرفته است.

اعتصاب غذا بخشی از مبارزه مدنی برای تحقق مطالبات سیاسی و اجتماعی محسوب می شود و چون مستقیما با حیات فرد یا افراد شرکت کننده در آن ارتباط دارد، سریعا راه به همبستگی عمومی با اعتصاب غذاکنندگان و مطالبات آنها خواهد برد. انعکاس وسیع اعتصاب غذا می توانست راهگشای اجتماعی شدن مطالبات اعتصاب غذا کنندگان و در نتیجه بسط و گسترش همبستگی عمومی و بشردوستانه با آنها باشد اما گویا همانگونه که توطئه قتل عام افراد مستقر در اشرف در یک هماهنگی بین کشورهای درگیر در این قضایا صورت گرفت و اصولا این قتل عام، پیش قسطی بود که از جیب مردم ایران و مقاومت آن علیه فاشیسم مذهبی حاکم بر کشورشان برای نمایش «نرمش قهرمانانه» خامنه ای پرداخت شد، توطئه ای بس فراتر و با هماهنگی و برنامه ریزی قبلی چیده شده بود تا از انعکاس اخبار و گزارش ها از اعتصاب غذای مجاهدین مستقر در لیبرتی و حامیانشان در شهرهای مختلف جهان جلوگیری بعمل آید وگرنه چگونه می شود که جامعه جهانی در برابر ذوب شدن و آب شدن تن و جان انسانهایی در جلوی چشمانش بی تفاوت مانده باشد. وقتی کوچکترین خبری انغکاس وسیع بین المللی می یابد چگونه است که اخبار اعتصاب غذای انسانهایی در جلوی چشم رسانه ها و مطبوعات در لندن و برلین و ژنو و تورنتو با سانسور و بایکوت تمام عیار روبرو می شود؟.

بحث بر سر این نیست که چه عواملی دست به دست هم داده تا راه این کشتار ضد بشری و وحشیانه هموار شود و چه افراد و نیروهایی زمینه ساز این جنایت هولناک بوده اند و نقش «تدارکاتچی» در این قتل عام داشته اند. آنچه مهم است ذوب شدن انسانهایی است که بسیاری از آنها بیش از سه دهه از عمرشان صرف مبارزه در مسیر آزادی و استقلال و عدالت اجتماعی در جامعه ایران کرده اند و در ابعاد وسیعتر از پیشقراولان کاروان بزرگ جهانی در مبارزه با غول بنیان کن «بنیادگرایی مذهبی» هستند. جهان متمدن بیشک به مبارزه سی و اندی ساله آنها علیه فاشیسم دینی و «بنیادگرایی مذهبی» مدیون بوده و به تجارب بی بدیل و عظیم آنها در کارزار جهانی علیه جریانی نیازمند است که تلاش دارد در بازگشت به اعصار میانی تاریخ، تمامی دستاوردهای نوین جامعه بشری و تمامی آنچه را که ره آود «مدرنیته» بوده است نابود سازد.

سکوت مجامع بین المللی در برابر این ظلم فاحش بیشک راه را برای تجاوزات و جنایات بعدی خواهد گشود و در این مسیر جان یاران بیشتری از جبهه جهانی کارزار علیه فاشیسم دینی و «بنیادگرایی مذهبی» در معرض تهدید و تعرض و تجاوز قرار خواهد گرفت پس بر بشریت معاصر و بر تمامی انسانهای آگاه و آزاده و در قدم نخست بر تمامی ایرانیان وطن دوست و آزادیخواه فرض است که به وظیفه ملی و میهنی و انسانی خود قیام کنند. جان شریف انسانهایی در خطر است که دل در گرو آزادی و رهایی ایرانزمین و ساختن آن به زیباترین وطن داشته و دارند و در این مسیر بیش از سه دهه از عمر خود را با مرارت و سختی مداوم در مبارزه با رژیم ولایت فقیه گذرانده اند. بسیاری از آنها داغ و درفش زندان را بر تن و جان خود دارند. بسیاری از اعتصاب غذا کنندگان به بیماریهای مختلفی و گاها لاعلاج دچارند. بسیاری از آنها زن و فرزند و خواهر و برادر و یا پدر و مادری را در مسیر مبارزه با رژیم آخوندی از دست داده اند. در شرح و وصف زندگانی تک تک این افراد می توان کتابها نوشت و شعرها سرود. همبستگی با این قهرمانان تابع هیچ قید و بندی نیست. اختلافات بی پایان سیاسی نمی تواند و نباید هم مانع همبستگی با این انسانهای آزاده شود. طرح خواسته ها و مطالبات حقوق بشری باید با همبستگی و همراهی تمامی انسانهای آزاده همراه شود. از شیخ شیراز سعدی تا برتولت برشت، انسانها را به همبستگی در برابر ظلم و ستم و همدردی با یکدیگر فراخوان داده اند. پیام این بزرگان شعر و ادب را دریابیم.

باید جامعه جهانی را نسبت به ظلمی که در حق فرزندان این مرز و بوم می شود آگاه سازیم. توطئه سکوت مجامع و محافل خبری بین المللی را در هم شکنیم و دنیایی را نسبت به اجحاف و ستم فاحشی که در حق هموطنانمان روا می شود، آگاه سازیم و اینها همه همدلی و همراهی عمومی را طلب می کند. امروز در پس ۷۷ روز اعتصاب غذا انسانهای پاکباخته که تا کنون ضربات جدی بر سلامتی آنها وارد آمده است زمان، زمان برخاستن است، به این وظیفه ملی و میهنی قیام کنیم.

 

 

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s